Wanneer passie je drijvende kracht is

Mijn roeping tot vertaalster

Het is prachtig om als kind al goed te weten welke professionele kant je wil uitgaan met je leven. Mij is dat geluk te beurt gevallen! 

In mijn basis- en middelbareschooltijd, van mijn 6 tot mijn 17 jaar, vond ik alles interessant. Ik hield van de hersengymnastiek die je aan de dag moest leggen bij de lessen Latijn, moderne talen, wiskunde en wetenschappen. Misschien was ik ook wel in staat geweest om voor een wetenschappelijke loopbaan te gaan, zoals mijn broers, beiden burgerlijk scheikundig ingenieur. In de basisschool was ik echter gefascineerd geraakt door een verhaal: dat van de toren van Babel; het idee dat alle mensen op aarde slechts één taal spraken en dezelfde woorden gebruikten, alvorens ze verspreid geraakten over de aarde en ze verschillende talen begonnen te spreken. Vervolgens ontmoette ik een koppel vertalers bij wie mijn mama regelmatig ging werken. Ik herinner mij dat ik met open mond voor hun enorme bibliotheek stond. Ik kan me niet herinneren met hen over het beroep gesproken te hebben, maar van bij de start van mijn middelbareschooltijd was ik ervan overtuigd dat ik een brug wilde vormen tussen mensen, ik wilde ervoor zorgen dat ze elkaar opnieuw zouden begrijpen: "Ik word later vertaalster of tolk." Aldus kwam ik vanzelf in de richting "Latijn-talen" terecht, en ging ik daarna, in 1995, naar de Internationale Tolkenschool van Bergen (École d’Interprètes Internationaux de Mons). Daar viel mijn keuze qua talencombinatie als vanzelf op het Engels en het Nederlands. Die vier jaar waren niet gemakkelijk, ik heb hard moeten werken en moeten doorzetten. De professoren herhaalden het maar wat graag, studeren voor vertaler en een taal studeren zijn twee verschillende zaken. In de loop der jaren geraakte ik alsmaar meer overtuigd van mijn keuze. Ik had nog maar net mijn diploma toen ik werd aangeworven als vertaalster in juli 1999. De arbeidsvoorwaarden waren weliswaar niet van betekenis, maar dankzij dat eerste contract had ik een voet in de stijgbeugel. Nu, heel wat jaren later, oefen ik dit beroep nog steeds met veel plezier uit. De verscheidenheid van de onderwerpen, domeinen en stijlen vereist een polyvalente en open geest, een brede algemene kennis, blijvende nieuwsgierigheid en een voortdurend aangewakkerde virtuositeit. Vertalen is een kunst. "Vertalen, dat is schrijven", zei Marguerite Yourcenar. 

Ik heb het geluk gehad om Building Words te vervoegen in 2020. Ik werd er verwelkomd door een hecht team, dat mij heeft geholpen, eerst - op het hoogtepunt van de coronacrisis - vanop afstand, daarna op kantoor. Wat is het heerlijk om te werken met zulke bekwame, talentvolle, respectvolle, warme, solidaire en menselijke collega's. Wat is het fijn om te werken in zulke prachtige omgeving, met dank aan de Point de Vue. Wat is het leuk om je beroep uit te oefenen wanneer passie je drijvende kracht is.

Elisabeth Herreman

Vertaalster FR/NL/EN